Schrijfactie Amnesty International - Vrijzinnigen Heerde

Ruimte voor ontmoeting en inspiratie voor mensen van nu!
Ga naar de inhoud

Bezoek aan de Mariatentoonstelling op 27 mei 2017

Vrijzinnigen Heerde
Gepubliceerd door in Nieuws ·
De koorddanser

Er was eens een koorddanser. Hij werkte zijn hele leven in het circus. Iets anders dan koorddansen kon hij niet. Toen hij ouder begon te worden, begon hij vaker van het koord te vallen. Ten slotte ging het niet meer en moest hij besluiten ermee te stoppen en het circus te verlaten. Hij had wel een plan voor wat hierna. Hij wilde zijn laatste jaren in een klooster doorbrengen en intreden. Nu had hij niet veel verstand van kloosterordes en hij meldde zich aan bij het dichtstbijzijnde klooster, dat van de Benedictijnen. De Benedictijnen nu staan erom bekend dat ze de lat hoog leggen en grote waarde hechten aan de ratio, aan intellect. Zij keken dus nu wat meewarig naar de koorddanser die zich meldde, maar ja, de regel van de orde gebood om mensen die wensten in te treden toe te laten. De broeders dachten: Ach ja, laten we het maar proberen, dat gaat natuurlijk toch niet goed en dan kunnen wij met goed fatsoen hem na een jaar, het jaar van zijn noviciaat, weer de deur wijzen. De koorddanser werd novice. Iedere dag spande hij in de kapel zijn koord en danste voor het beeld van Maria. Iedere dag viel hij. Dat ging zo een jaar door. Zijn noviciaat liep ten einde. De broeders wisten dat ze hem zouden wegsturen. Op de laatste dag spande hij zijn koord in de kapel en danste op het koord, tot hij viel. Maria nu stapte van haar pilaar en liep naar de koorddanser. Zij had gedurende dat hele jaar gezien wat hij wilde uitdrukken. In al die eeuwen die aan dit moment vooraf gingen, waarin de monniken hemels hadden gezongen en prachtig hadden gebeden, was dit nimmer gebeurd …

(Met dank aan Herman Pleij die ons op zondag 28 mei 2017 deze mooie legende vertelde in zijn Maria-lezing in het Catharijne Convent in Utrecht.)

 



Terug naar de inhoud